NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 21
Si zgodził się ze mną chodzić.
Wszystko potoczyło się tak szybko.
Chciałam przyjść i cię spytać. Ale...
Hej.
Małpiszonie.
Kogo nazywasz małpiszonem?
Xiaozi. Chciałem ci coś powiedzieć.
Nie interesuje mnie to. Wiem, co mi powiesz.
Powiesz, że mnie nie lubisz, prawda?
Przysłałeś też kumpli, żeby się ze mną umówili, prawda?
Myślisz, że się przez to wycofam?
Nic bardziej mylnego.
- Wytrwałość to moje drugie imię. - Zostańmy parą.
Hej.
Zgadzasz się?
Co ty powiedziałeś?
Dobrze.
Zgadzam się.
Powiedział, że postara się mnie polubić.
Jestem poruszona.
Nie wiem, czemu aż tak się cieszę.
Zdałam sobie sprawę...
że naprawdę go lubię.
Shancai.
Cieszysz się moim szczęściem?
Wiedziałam, że ci się uda.
Nie jesteś na mnie zła?
Nie.
Wartość odżywcza odnosi się zarówno do wartości energetycznej żywności,
jak również składników korzystnych dla zdrowia.
Ludzie spożywają pokarmy, aby dostarczać organizmowi składników odżywczych.
Po spożyciu pokarmu
oraz po procesach trawienia, wchłaniania składników i przemiany materii
ciało utylizuje substancje potrzebne do zachowania funkcji życiowych.
Poprzez właściwe odżywianie możemy ustrzec się przed wieloma chorobami.
Przyniosłem bananowe sushi mojej babci.
Do zobaczenia później.
Oto sześć składników odżywczych niezbędnych dla człowieka.
Wiecie, co to za składniki?
To węglowodany,
białko, tłuszcz, minerały,
witaminy i woda.
Ponoć Si powiedział temu małpiszonowi, żeby zostali parą.
Si i małpiszon.
Nie widzę tego.
Nazywa się Xiaozi.
Jako jego koledzy powinniście się cieszyć, że w końcu staje się dorosły.
Shancai.
Nie rusza cię to?
Nie jesteś zła?
Shancai!
Tu jesteś.
Przyniosłem ci dziś lunch.
Zjedzmy razem.
Nie wspominałaś kiedyś, że lubisz
- sushi mojej babci? - Cicho.
Jedz swoje sushi.
Macie ochotę? Jest naprawdę dobre.
Nie.
Babcia zrobiła to dla ciebie.
Nie możesz tego rozdawać.
I jak?
Nie pochorujemy się po tym?
Kleiste.
Pycha.
Gdzie Daoming Si?
Gdzie Meizuo?
Był tu przed chwilą.
Nie wiem, dokąd poszedł.
Si pewnie jest na randce ze swoją dziewczyną.
Co?
Daoming Si ma dziewczynę?
To nie jest ładny uśmiech.
Ciekawe, jak Si i ten małpiszon.
Si, czemu tak pędzisz?
- To nie wyścigi. - Ale ty jazgoczesz.
Nie lubię się wlec.
Czy to aby na pewno randka?
Nie czuję, żeby coś się zmieniło.
Tak bardzo cieszyłam się na dzisiejsze spotkanie.
A ty nawet na mnie nie patrzysz. Słowem się nie odezwiesz.
Czemu w ogóle jesteśmy razem?
No to co mam robić?
Masz iść równo ze mną.
I się uśmiechać.
No i ze mną rozmawiać.
Czemu to takie trudne?
- Ej, co ty robisz? - No co?
Co w tym złego?
Jesteś moim chłopakiem.
Si.
Tak się cieszę, bo powiedziałeś, że postarasz się mnie polubić.
Mówiłeś prawdę?
Powiedziałem, że się postaram.
Kiedy to się stanie?
Nie można tego przyspieszyć.
Podaj przybliżony czas.
- Mniej więcej... - A skąd mam wiedzieć?
Kiedyś nadejdzie ta chwila.
Od tej pory, choć to Xiaozi wszystko inicjuje,
ona i Si będą spotykać się dwa, trzy razy w tygodniu.
Si chyba swoje zrozumiał.
A co z Shancai?
Ciągle nagabuje Si?
Cóż,
pomijając zajęcia na uczelni, Si i Shancai nie mają zbytniego kontaktu.
Chociaż Xiaozi często rozmawia z Shancai.
Z własnej inicjatywy?
Co one knują?
Xiaozi wydaje się dość naiwna.
Może opowiedzieć Shancai
o szczegółach swojego związku z Si.
Ta cała Shancai ma za dużo asów w rękawie.
Wydaje mi się, że jeszcze nie odpuściła sobie Si.
To też jest niezłe.
Spróbuj.
Otwórz drzwi.
Shancai.
Xiaozi?
Co ty tu robisz?
O co chodzi?
Kto to?
Ale ładnie pachnie. Jesz kolację?
Dobry wieczór.
Shancai, to twoja koleżanka?
Proszę, usiądź i zjedz z nami.
Mogę?
- Jasne. - Siadaj. Przyniosę ci miskę.
Dziękuję, pani Dong.
Ale pyszności.
Jeszcze tu nie jadłam.
Proszę.
To tylko kilka prostych dań.
Mogę spróbować?
Oczywiście.
To jest pyszne.
Proszę. Spróbuj.
- Dziękuję, panie Dong. - Drobiazg.
- Pychota. - Naprawdę?
No to jedz śmiało. Spróbuj innych dań.
- Proszę. - Dobrze, dziękuję.
Shancai, co tak stoisz?
Chodź do nas.
Dobrze.
Spróbuję tego.
Weź jeszcze.
Zjem to.
Pani Dong, ale pani dobrze gotuje.
Wiesz,
obudziłam się dziś skoro świt, żeby się umalować i wystroić.
Nawet wyrzuciłam z szafy wszystkie ciuchy.
Właśnie.
Użyłam nawet nowej szminki.
Ale chyba ani razu nie spojrzał na moje usta.
Pewnie nic nie zauważył.
Shancai.
Czy ty mnie słuchasz?
Tak.
A tak w ogóle, zabrałam go dziś na spacer do parku.
Park jest strasznie romantyczny, wiesz?
W takich momentach mężczyźni powinni przejąć inicjatywę.
Ale
on mnie nawet nie pocałował.
Po prostu siedzieliśmy w milczeniu.
Kochankowie się tak nie zachowują, prawda?
Naprawdę muszę słuchać jej biadolenia?
Shancai.
Czy ty całowałaś się kiedyś z Daoming Si?
Całowałaś się.
Całowałaś się, nie?
Mów prawdę.
Powiedz mi.
Czy ty wciąż mu się podobasz?
Nie myśl w ten sposób.
To wcale nie tak.
Wybacz, Shancai.
Może jestem zbyt niecierpliwa.
Od zawsze trzymano mnie pod kloszem.
Nie mam doświadczenia w tych sprawach.
Nie wiem, co robić.
Wydaje mi się, że ta miłość to sama udręka.
Nie wiem, czy podobam się Daoming Si.
Narzeczona Si żali ci się co wieczór?
Na pewno coś knuje.
Nie.
Chyba naprawdę się martwi.
Huaze Lei, porozmawiaj z Daoming Si.
Każ mu lepiej traktować Xiaozi, inaczej ona codziennie będzie mi jęczeć.
Myślisz, że mnie posłucha?
Nie powinniśmy się wtrącać.
Albo się dogadają, albo nie.
Nie mamy na to wpływu.
To prawda.
- Ale... - Przestań.
Si potrafi sam rozwiązywać swoje problemy.
Nie mam zamiaru dociekać, co się między nimi dzieje.
Ale Xiaozi codzienne nadaje mi o swoim związku z Daoming Si.
Nie chcę nic wiedzieć.
Shancai.
Czy nie jesteś ostatnią osobą, która powinna być w to zaangażowana?
Idąc tym tropem,
nie powinienem zachęcać ani przekonywać Si, by był milszy dla Xiaozi.
Gdybym to zrobił,
ludzie pomyśleliby, że coś knuję.
Rozumiesz?
- Huaze Lei... - Chodźmy na zajęcia.
Si.
Co?
Mówiłem, żebyś tu nie przychodziła.
Jeśli wciąż będziesz taka bezmyślna, w końcu naprawdę się wścieknę.
Dlaczego mam tu nie przychodzić?
Nie możesz być dla mnie milszy?
Nie wyglądają, jakby byli parą.
Chyba się o coś kłócą.
Chodźmy stąd.
Czego ty chcesz?
Pocałuj mnie.
Teraz.
Co?
Nadal podoba ci się Shancai?
Zawsze jesteś przy mnie taki nieobecny.
Nie wiem, o czym tak myślisz.
To nieodpowiedzialne pozwalać swojej dziewczynie
czuć się niepewnie.
Chcę dowodu.
Jeśli nie podoba ci się już Shancai, to mnie pocałuj.
Zamknij oczy.
Chciałaś, żeby był milszy dla Xiaozi.
Już nie musisz się martwić.
Czemu nic nie mówisz?
Przykro ci?
Przykro? Niby komu?
To dobrze. Na to właśnie liczyłam.
Czuję się,
jakby przyszedł Nowy Rok, ferie i wakacje.
Nie.
To za mało, by opisać moją radość.
Powinnam powiedzieć, że jestem tak szczęśliwa jak wtedy,
gdy mama w jeden dzień osiągnęła roczny utarg ze sprzedaży bento.
Aż płaczę ze szczęścia.
- Mówisz? - A co?
Zawsze gdy chcesz ukryć swoje uczucia, zaczynasz paplać bez opamiętania.
Wcale nie.
Nie zgrywaj psychologa, dobrze?
Szkoda, że na zajęciach nie jesteś taki skupiony.
Hej.
Twój plecak.
Pocałowałeś ją, gdy o to poprosiła. Doprawdy szczęśliwe zakończenie.
Dobrze. Świetnie.
Nie zawracaj mi więcej głowy.
Bądź sobie z Xiaozi.
Obyście zawsze byli razem.
Hej, Shancai.
Co się dzieje?
Coś taka skwaszona?
Ja?
O co chodzi?
Jestem taka głupia.
I taka łatwowierna.
Do tego przemądrzała.
Zostałam oszukana.
Zabawne.
Naprawdę jestem głupia.
Jak możesz tak mówić?
To dlatego, że wierzysz, że każdy jest miły.
Mimo że Li Zhen i Shunping cię skrzywdzili,
ty i tak im wybaczyłaś.
Taka jesteś miła.
Myślisz?
Jasne. Właśnie za to...
cię lubię.
Naprawdę?
Tak. Właśnie za to cię lubię.
Dobrze, że to stało się teraz,
a nie później.
Hej.
Shancai.
Muszę się ogarnąć.
Jak tak o tym pomyśleć, po prostu wracam do samotnego życia.
Było, minęło.
Nie jesteś sama.
Masz mnie.
Qinghe.
Dziękuję.
Shancai...
Dobrze, że jesteś przy mnie.
Jesteś dla mnie jak brat.
Czas na mnie.
Pa.
Co?
Czemu jestem dla niej jak brat?
Słyszeliśmy to pocztą pantoflową.
Wczoraj Fang dał więcej.
Tak, 1000 juanów.
Tym razem zdecydowałem się dołożyć więcej.
Oczywiście.
Członkowie i pracownicy otrzymują te same informacje.
Proszę mi zaufać.
Dobrze.
Chyba dobrze tacie idzie z tym doradztwem inwestycyjnym.
Na to wygląda.
Zwrot z inwestycji jest ogromny.
Dlatego tata włożył w to wszystkie nasze oszczędności.
- Zysk jest naprawdę duży? - To pewny zarobek.
Wielu członków sporo zarobiło
i poprosiło mnie o ponowną inwestycję.
Jest aż tak dobrze?
Co ty robisz?
Jak się układa między tobą a Daoming Si?
Nie ma co się układać.
On już ma dziewczynę.
Ma dziewczynę? A kto to?
Ta, co ciągle do nas przychodzi, Xiaozi.
Xiaozi?
Daoming Si jest dziwny.
Spotyka się z dziewczyną znikąd.
Ależ to irytujące.
Mamo.
Ona pochodzi ze znanej rodziny.
To ja jestem znikąd.
Nieprawda.
Jesteś nasza.
Spójrz na siebie.
- Racja. - Popatrz na swój nos.
Prosty nos i szerokie usta.
Co za przypadek.
Napijemy się razem herbaty?
Nadal jesteś zła?
Nie, już nie.
Ale ostrzegam.
Masz mnie więcej nie analizować.
Jest zimno. Powinnaś się cieplej ubierać.
Masz później zajęcia?
Nie, na dziś już koniec.
To dla ciebie.
O co chodzi?
O nic.
Po prostu już czuję ten ziąb.
Ale kawa z przyjacielem świetnie rozgrzewa.
Świetnie to rozgrzewają gorące źródła.
Lubisz gorące źródła?
Nigdy o tym nie wspominałeś.
Tam jest Shancai.
Chodźmy.
No chodź.
Shancai, możemy się dosiąść?
Chyba nie przeszkodziliśmy w randce?
Nie, to nie...
To Huaze Lei.
Wpadliśmy tu na siebie.
To Huaze Lei?
Chodź.
Cześć.
Jestem narzeczoną Si.
Nazywam się He Yuanzi.
Ale mów mi Xiaozi.
Ale fajnie.
Jakbyśmy byli na podwójnej randce.
Wygadujesz bzdury.
Co się tak złościsz?
Wybaczcie. Jest nieśmiały.
Nie szkodzi. Przywykliśmy.
Wcześniej wspominał, że się nudzi
i chce iść do domu.
Zaproponowałam, by iść do hotelu.
No to on uciekł.
Do hotelu?
Tak się tylko drażniłam.
Ale już się całowaliśmy.
Możemy pójść krok dalej.
Małpiszonie.
Przestań pleść bzdury.
W czym problem?
Ona bardzo cię lubi.
Powinieneś się cieszyć.
Właśnie.
Shancai też tak myśli.
Przy okazji, mamy w górach bardzo ładny hotel.
Nie macie jutro zajęć.
Chcielibyście się wybrać?
Nie, dziękuję.
Jedźcie sami.
Huaze Lei, będziemy tylko przeszkadzać.
- Macie gorące źródła? - Tak.
Nasze źródła nie mają sobie równych.
No to jadę.
W porządku. To ustalone.
Chodźmy już.
Proszę pani.
Jak sytuacja?
Si i Xiaozi wybrali się do Hotelu Gorące Źródła Grupy He.
Xiaozi to mądra bestia.
Szybko się uczy.
Ale dołączyli do nich Huaze Lei i Shancai.
Jak to się stało?
Spotkali się w kawiarni.
Razem pojechali do hotelu ze źródłami.
Shancai wiecznie się koło nich kręci.
Co ona knuje?
Powiedziałeś, że Shancai pojechała z Huaze Leiem.
Zatem pojechali do hotelu wszyscy razem?
Zgadza się.
Czyżby pomyślała,
że nie ma już nadziei na związek z Si, i zwróciła się ku Huaze Leiowi?
Może w końcu odpuści, kiedy zobaczy, jak świetnie układa się
między Si i Xiaozi.
Czemu nie jecie?
To naprawdę dobra restauracja.
Wiecie co?
Ładnie razem wyglądacie.
Si, czemu tyle pijesz?
Lei.
Powiedz coś.
- Niby co? - Co chcesz.
Mogę iść do gorących źródeł?
Jasne.
Basen dla mężczyzn jest na prawo.
Shancai, ty nie masz ochoty pójść?
Jest też basen dla zakochanych.
Nie ma potrzeby.
A tak w ogóle, ten facet, o którym wspominałaś,
ten cichy i wyglądający na nudziarza,
to on, tak?
Tak.
Szaleje za nim.
Tak myślałam.
Si.
Też pójdźmy do gorących źródeł.
Ja nie idę.
Jak chcesz.
Pójdę z Shancai.
Chodźmy.
Coś wspaniałego.
Shancai.
Co się dzieje?
Nic.
Tak sobie myślałam,
że te gorące źródła są cudowne.
Dziękuję.
To się chyba nazywa spełnienie marzeń.
Sauna z przyjaciółką, dobre jedzonko i pogawędka.
Pełnia szczęścia.
Ja też już dawno tak się nie czułam.
Shancai.
Dobrze, że cię mam.
Koniecznie musisz zostać druhną na moim ślubie.
Ja?
Nie muszę.
Nie będę wam potrzebna.
A to czemu?
Nie. Musisz być druhną.
Wiesz,
kiedy jestem z Si,
powtarzam sobie,
że nie mogę oczekiwać, by był normalnym chłopakiem.
Inaczej będzie czekał mnie spory zawód.
Ale czasami bywa miły.
Przyszedłby ze mną, gdybym go poprosiła.
Shancai.
Wiem, że cię wkurzam.
Nawet jeśli będziesz uciekać,
pobiegnę za tobą.
Polecę nawet na Marsa.
Podążę za tobą wszędzie.
Duszę się.
Tak mi ciężko.
Myślałam, że uda mi się zamknąć ten rozdział
i uciec od Daoming Si.
Dlaczego więc czuję, jakbym wplątywała się w to jeszcze bardziej?
Shancai.
Shancai, co się dzieje?
Shancai.
Shancai zemdlała w saunie.
Tak mi źle.
Tak bardzo.
Napij się wody.
Boli mnie głowa. Co się stało?
Zemdlałaś w saunie.
Odpocznij. Nic ci nie będzie.
Ty mnie tu przyniosłeś?
I wszystko widziałeś?
Przecież cię ubrałem.
Ubrałeś mnie...
Więc widziałeś wszystko, kiedy mnie ubierałeś...
Nic nie mogłem na to poradzić.
Nie mogłeś poprosić dziewczyny, żeby mi pomogła?
Gdzie Xiaozi?
- Chcę z nią porozmawiać. - Poczekaj.
Nie przeszkadzaj im.
Masz rację.
Możesz im przerwać, jeśli chcesz.
Pomogę ci wyważyć drzwi.
Czemu miałabym im przerywać?
Bo ciągle wyglądasz, jakbyś miała się za chwilę rozpłakać.
Czemu chciałeś tu przyjechać?
Tylko wszystko skomplikowałeś.
Co my tu robimy?
Już ich widzieliśmy.
Mamy udawać, że jest inaczej?
Si.
Si, słyszałeś mnie?
Co jest? Strasznie trajkoczesz.
Mama powiedziała, żebym przeniosła się do ciebie w następnym semestrze.
Mieszkając razem, lepiej się poznamy.
Jeśli chcesz, możesz skończyć studia,
zanim się pobierzemy.
Zrobisz wszystko, co każą ci rodzice?
Czy takie życie nie wydaje ci się przeraźliwie nudne?
Co masz na myśli?
Czy nie postanowiłeś już, że mnie polubisz?
Dobrze.
Nie będę pytać, skoro nie chcesz mi powiedzieć.
Ale teraz...
Dziękuję, Lei.
Za co?
Za uratowanie mnie w saunie.
Właśnie wychodziłem ze źródeł.
Xiaozi krzyczała, że zemdlałaś.
Postrzelona dziewczyna.
Wszystko bardzo przeżywa.
Pod wieloma względami jest podobna do Daoming Si.
Choć jeśli się zastanowić, to wcale tak nie jest.
Si jest jedyny w swoim rodzaju.
Masz rację.
Nareszcie się uśmiechnęłaś.
Jak to „nareszcie”?
Cały dzień miałaś skwaszoną minę.
Mam taką samą minę już od pierwszego dnia na uniwersytecie.
Nie tylko dziś.
Znowu w bojowym nastroju.
To dobrze.
Wróciła Shancai, którą znam.
Wcześniej byłaś strasznie przybita.
Przestań.
Uderz mnie.
Wyżyj się na mnie, jeśli ma cię to uszczęśliwić.
Kto powiedział, że nie jestem szczęśliwa?
Nie wypieraj się.
To samo było na dachu.
Huaze Lei zawsze potrafi mnie uspokoić, gdy jestem zmęczona i rozbita.
Daoming Si.
Naprawdę.
Wiem, że często się z tobą droczę,
ale tym razem nie żartuję.
Czy ty nic nie czujesz?
Nie.
Ach tak?
A może włożę
- coś prześwitującego? - Xiaozi.
Wiem! Pewnie nie lubisz szlafroków.
- Co ci się podoba? - Posłuchaj mnie.
- Nie słucham! - Ciągle myślę o Shancai.
Powiedziałem, że spróbuję cię polubić.
Ale to się nie uda.
- Nie słucham cię! - Nie mogę z tobą być!
Co to za hałas?
Chyba dobiegł z pokoju Si.
Myślisz, że Daoming Si napastuje Xiaozi?
Raczej jest na odwrót.
Chcę to sprawdzić, dla pewności.
Xiaozi.
Wybaczcie, że przeszkodziłam.
Zobaczyłaś coś, czego nie powinnaś?
Rób, co chcesz.
Bij mnie, aż będziesz zadowolona.
Czy wiesz...
jak bardzo chciałabym ci teraz przyłożyć?
Chcę stłuc cię tak bardzo, żebyś na samą myśl o mnie odczuwał ból.
Żebyś nie był w stanie mnie zapomnieć.
Ale, Daoming Si...
nie byłabym w stanie podnieść na ciebie ręki.
W ogóle nie czuję się już sobą, wiesz?
Naprawdę mi przykro.
Nie mogłam spać.
Całą noc nie zmrużyłam oka.
Fatalne wyczucie czasu.
Nie powinnam była tego widzieć.
Nie chciałam im przeszkadzać.
Czuję się okropnie.
Cześć.
Staję się coraz bardziej nieporadna w obecności Daoming Si.
Dni naszych burzliwych kłótni minęły.
Może dlatego,
że zmieniła się nasza relacja.
Nie czuję się już dziwnie przy Huaze Leiu.
Ale gdyby to był Daoming Si,
nie potrafiłabym spać z nim, trzymając się za ręce.
Co się stało?
Wracam do domu.
Powiedz Leiowi.
Xiaozi.
Będę się zbierać.
Naprawdę?
Ja zostanę dłużej.
Kierowca cię odwiezie.
Nie trzeba. Dzięki.
Spotkałam Daoming Si.
Powiedział, że jedzie do domu.
A, tak.
Może się wstydzi.
No bo...
Zeszłej nocy my...
Może się trochę wstydzić.
No to ja uciekam.
Dziękuję.
Czy ty nic nie czujesz?
Nie.
Ach tak?
A może włożę
- coś prześwitującego? - Xiaozi.
- Przepraszam. - Posłuchaj mnie.
- Nie słucham! - Ciągle myślę o Shancai.
Powiedziałem, że spróbuję cię polubić.
Ale to się nie uda.
- Nie słucham cię! - Nie mogę z tobą być!
Napisy: Magdalena Kowalewska